Longen – adem je jouw eigen leven?

Met mijn longen adem ik het leven in en geef ik het bij iedere uitademing weer terug.

Symbolisch gezien staan de longen voor leven, ruimte, vrijheid en autonomie: voor het vermogen om zelfstandig te ademen, je eigen plek in te nemen en je eigen leven te leven.

Longklachten kunnen raken aan thema’s als verandering, scheiding, verlies van ruimte of het gevoel dat je levensrichting wordt geblokkeerd. Misschien speelt ergens de vraag:

Kan ik dit alleen? Mag ik mijn eigen plek innemen? Durf ik mijn eigen leven werkelijk te leven?

Dat thema raakt mij op dit moment persoonlijk.

Sinds ongeveer twee weken hoest ik. Juist in een periode waarin er steeds meer rust kwam rondom het kopen van een huis voor mezelf en ik actief stappen ben gaan zetten om de scheiding daadwerkelijk vorm te geven.

Een spannend proces. Want ineens gaat autonomie niet meer alleen over erover nadenken, maar over het daadwerkelijk belichamen.

Toen ik een tijdje weg was uit ons gezamenlijke huis was, gebeurde er iets belangrijks. Ik merkte dat ik erop kon vertrouwen dat ik mijn nieuwe leven met mijn kinderen zou kunnen dragen. Dat ik op mijn eigen benen kan staan.

En juist toen leek de spanning die ik al zo lang had vastgehouden ruimte te krijgen om los te komen.

Ook hoesten vind ik daarin symbolisch interessant. Hoesten is een beweging naar buiten. Iets wat dwarszit, wil eruit. Wat hoef ik niet langer in te slikken? Welke spanning mag ik loslaten? En welk leven mag ik nu volledig gaan inademen?

Misschien nodigen onze longen ons uit om onszelf af te vragen:

Hoeveel ruimte geef ik mezelf om mijn eigen leven te leven?

Voor mij voelt dit als een overgang van angst naar vertrouwen. Van mijn adem inhouden naar langzaam steeds dieper durven ademen.

Mijn eigen plek.Mijn eigen keuzes.Mijn eigen richting.

Met volle longen.